Uzun çalma (LP) kaydı ve 45 devir / dakika disk, 1940’ların sonlarında iki farklı şirket tarafından sunulan yüksek kaliteli müziğe iki farklı yaklaşımdı. Fonografın başlangıcından bu yana çoğu kayıt yaklaşık iki veya üç dakika çaldı. Ancak RCA Şirketi, 1940’lı yılların ortalarında geliştirilmiş bir disk üzerinde çalışmaya başladığında, bir kaydın birden fazla şarkı tutmak zorunda kalmaması gerektiği fikrine kapıldılar. Diski 1890’lardan bu yana kullanılan 78 inçlik disklerden daha küçük hale getirmek için hızı 45d / dak’a düşürdüler ve çok daha ince bir oyuk kullandılar. Bu, daha küçük bir alanda daha fazla oyuğa sığabilecekleri anlamına geliyordu.

Vinilit denilen yeni bir plastik malzeme kullandılar, bu da oyun kaleminin daha az gürültü ve his toplamasına neden oldu. II. Dünya Savaşı bu çalışmayı kesintiye uğrattı, ancak yeni 45 devir / dakika disk ve oynatıcısı 1947’nin sonlarında büyük bir hayranlıkla tanıtıldı.

Aynı zamanda plak plastikten yapılmış ve çok ince oluklara sahipti, ancak 45 rpm’den farklı bir büyüklük ve hızdaydı ve aynı fonografta modifikasyon olmadan çalınamadı. LP, 45-rpm gibi kısa şarkılar yapmak için tasarlanmamıştı, ancak ara vermeden 20 dakika ya da daha fazla süren klasik müzik içindi.

Bununla birlikte, birkaç yıl içinde çoğu Şişli plak şirketi hem LP hem de 45 devir / dakika formatlarını benimsemiş, single için 45 devir / dakika ve klasik albümler için LP. Mühendisler, oyuncuları her iki disk türüne ve daha eski 78 devir / dakika bekarlarına uyum sağlayacak şekilde kolayca uyarladılar. Kısa süre sonra, plak şirketleri Broadway’in şov popülasyonlarının ve film müziğinin artan popülaritesinin LP satışlarına yardımcı olduğunu keşfettiler, çünkü bu tür kayıtlar genellikle albüm denilen disk seti olarak yayınlandı.

Bu albümler (şu an sadece tek bir disk) o kadar karlılardı ki, plak şirketleri için LP’den daha fazla popüler müzik çıkarmaya başladılar. 1958 civarında 10 inçlik 78 devir / dakikalık diskleri kapattıktan sonra, plak şirketleri hem LP’yi hem de 45 devirlik diski yoğun şekilde tanıtdılar. Ara sıra, Radyoda ünlü yapılan şarkılar yalnızca LP’de ve 45 rpm’lik bir diskte bulunmuyorsa, daha pahalı LP’lerin satışı oldukça yüksek olabilirdi. 1960′larda ve 1970’lerde LP satışlarının artması, rekor ticareti dönüştürdü, büyük karlar elde etti ve endüstriyi radyo yayınlanmadan önce 1920’lerin başında yaptığı yere geri getirdi.

Kompakt diskin 1980’lerde gelişi, LP ve 45 disklerin üretimini büyük ölçüde engelledi. Her ikisinin de satışları hızlı bir şekilde düştü ve çoğu büyük plak şirketi, 1990’ların başında onları büyük miktarlarda salıvermeyi bıraktı. Ancak, her ikisi de bugün hala üretilmektedir. Vinil, yeraltı müzik sahnelerinde ve niş toplayıcı pazarlarında büyür ve hala DJ’ler tarafından canlı bir ortamda karıştırmak için kullanılır. Son on yıl içinde, vinil ana akımda küçük bir canlanma yaşadı, bugünün en iyi 40 sanatçısının rekorları sınırlı bir baskı çalışmasıyla vinil formatlarında kayıtlarını yayınladı.